Wiersze dla Dagmary

To już?...
Wiem, że Anioły istnieją na tym świecie,
jednego znamy, to przecież już wiecie.
Dobrocią, miłością obsiewa Pole Życia,
z Anielską cierpliwością i jakby z ukrycia.

Kłaniają się Jemu prymusy, psubraty,
gdy niesie przez Pole „ kaganek oświaty”
I słychać śpiew ptaków i radość jest wszędzie,
gdy Anioł z tych plonów opowieść swą przędzie.

I blask swój roztacza, i ciepłem się dzieli,
lecz nagle, o Boże! Zalega w pościeli!
Zachwiała się wiara! Zjawiła się trwoga!
Nasz Anioł powrócił do Armii Boga...

Gdy siał na tym Polu, to było tak pięknie...
Już pisać nie mogę, bo serce mi pęknie....


Dla Dagmary – Ilona Podkowska-Rossa